Aan het begin van de eenentwintigste eeuw is Daumazan nog steeds een sfeervol verstild dorpje. Wat winkels betreft kan men er alle vakantieboodschappen doen en een bank, postkantoor, artsen en een apotheek bieden al het overige dat noodzakelijk kan zijn.
In deze gemeente worden, de door achterstallig onderhoud wat oud aandoende huizen, stuk voor stuk opgeknapt. Veel van die, toch eenvoudige huizen, zijn van een redelijke ouderdom en weerspiegelen het karakter vroeger tijden. De nauwe straatjes geven dit eenvoudige en kleinschalige verleden extra duidelijk weer.
Opvallend zijn de vele bloemen, bomen en ander gewassen die Daumazan een kleurrijk en gezellig aanzien geven.
Oude mensen, die buiten hun laatste dagen slijten, geven nog duidelijker blijk van een kenmerkende sfeer van kleinschaligheid en gemoedelijkheid.
De bevolking is ook nog uiterst vriendelijk.
Andere tijden breken aan. Daumazan krijgt te maken met de terugkeer naar het platte land. Steeds meer Fransen die in de grote stad wonen, willen liever terug naar de campagne. Er vindt dan ook rondom dorpen als Daumazan steeds meer nieuwbouw plaats. De nieuwe huizen zijn van een leuke, echt Franse stijl.
De huizen in de oude centra van de dorpen in deze omgeving, worden meestal niet verkocht aan buitenlanders, zoals dat zo vaak gebeurde. Wanneer de laatste oude bewoner is overleden richt de familie het huis vaak in als weekend huis en genieten de kinderen en kleinkinderen op hun vrije dagen van de sfeer van opa en oma. Daardoor blijft het gemoedelijke karakter van de dorpen in deze omgeving waarschijnlijk lang bestaan.
Het voordeel van al deze veranderingen is dat de dorpen die dreigden te vergrijzen en verlaten werden, nu weer opbloeien.
Wie op vakantiepark Château Cazalères verblijft en 's morgens de benen wil strekken, kan via het achterpaadje aan het eind van het
park, voor een stokbrood, naar de bakker wandelen. Na ruim 500 meter is men in het dorp.
Zo kan je jezelf een onderdeel van de dorpse sfeer van Daumazan-sur-Arize voelen.
